A letter to heaven

a letter to heavenGoedemorgen, vandaag mogen jullie mijn briefje naar boven lezen. Absoluut niet om een “ah wat zielig” op te roepen of iets dergelijks. Maar omdat het iets is wat bij mij hoort, en ik het niet erg vind om open naar jullie toe te zijn. Ik zal ook niet een volledige brief schrijven, er zijn een aantal dingen die ik wel zou willen vragen, maar dat hoeft niet iedereen te weten. Dat alvast gezegd hebbende, hier mijn letter to heaven.

Lieve Oma, Opa (en al het andere wat mij dierbaar is en daar boven rondzweeft, maar in deze brief vooral opa en oma.), 

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen en mijn belangrijkste vraag stellen? Hoe gaat het met jullie ? Ik stel me jullie wel voor op een grote wolk met allemaal huisjes in een dorp. En de stad niet ver van jullie af, zodat oma naar hartenlust kan snuffelen. En jullie gezellig samen een hamburgertje kunnen eten bij de McDonalds, of McHeaven of hoe jullie het daar ook noemen. Maar echt zeker weet ik dat natuurlijk niet. 

Hier gaat het wel oké, gewoon zoals het in meerdere huishoudens gaat 🙂

Zoals jullie misschien wel gezien hebben ben ik niet meer alleen, ik heb een heel lief vriendje, Kenneth. Hij is vrachtwagenchauffeur en dus dagelijks lang van huis. Gelukkig wel gewoon in het binnenland, dus we bellen veel. En ik zie hem vaker door de week dan de gemiddelde vriendin haar vriend ziet. (En nog wordt ik soms heel teleurgesteld als het een dag niet zo is).  Mandy is ook heel gelukkig in de liefde. Een leuke jongen en daarnaast nog de beste vriend van Kenneth ook! Gek hè, hoe die dingen kunnen gaan! Maar wel leuk. Nu zijn ze beste vrienden en schoonbroers. 

En Jill hobbelt gewoon lekker vrolijk door het leven met haar ditjes en datjes. En haar af en toe ADHD praktijken. Papa en Mama hobbelen ook gewoon door, zoals zij dat heel goed kunnen, haha. 

Er zijn wel eens van die dagen dat ik me af vraag wat jullie ergens van vinden. Of wat voor advies jullie me zouden geven. Ik mis het wel dat ik  niet meer langs kan komen. Ook al heb ik dat nooit bij jou, oma, mogen doen. Maar het naar opa kunnen gaan was wel heel fijn. En ondanks dat het alweer dik 10 jaar geleden is, vergeet ik dat niet.

De wandelingen naar opa toe, de prutjes van aardappelen, spruitjes, jus, braadworst en appelmoes die we hem meenamen toen het koken niet meer ging. De hoeveelheid uitleg die ik kreeg over computers en bewerken van foto’s. Door opa begon ik hiermee, met een programmaatje van Disney. Als dat niet was gebeurd had ik mij nooit zo geïnteresseerd in de computer. En het gezellig samen ‘Are you being served’ kijken, onder het genot van een doosje smarties, en een aldi sinaasappelpakje. Of de ijsjes in zo’n potjes. Of de zelfgemaakte frietjes, en brood, en ga zo nog maar even door. En wat had ik jullie graag voorgesteld aan Kenneth. Die eerste reactie had ik willen zien. En wat jullie vonden van de keuze dat ik voor de transportsector heb gekozen. 

Het zijn dingen die spoken in mijn hoofd. Hetzelfde dat ik me vaak genoeg afvraag hoe het was geweest als ik oma had gekend. Zouden we uren zijn gaan shoppen? Of op zijn minst snuffelen door de stad. Want ik weet dat ik dat van u heb! De verzameling beren die u had, zou ik hetzelfde hebben met mijn coca-cola verzameling? Ik weet het niet, ik had graag geweten hoe u was. Ik hoor genoeg verhalen, maar het zelf mogen meemaken, daar was ik 3 maandjes te laat voor. En dat vind ik oprecht jammer! 

Maar het is niet anders, er zijn nog zoveel dingen die ik zou willen vragen en zeggen. Maar dat hou ik voor een andere keer. Ik mis jullie!

Liefs,
Kelly

Comments

comments

8 comments for “A letter to heaven

  1. Tante Chris
    oktober 23, 2015 at 9:45 am

    😉 😀 Wat een lieve mooie brief jammer dat je je Oma niet hebt mogen meemaken ik denk dat jullie best wel heel goede maatjes geworden zou zijn. Maar het leven gaat niet altijd zo als we dat willen. Daar boven genieten ze van ons hier beneden en zullen dikwijls lachen om het geen we doen. Dus Kelly en Kenneth geniet met volle teugen van elkaar en ik denk dat je opa en oma net zo hard mee genieten. Dikke knuf van mij Tante Chris.

    • Kelly
      oktober 23, 2015 at 10:16 am

      Lief! Dankjewel dikke knuffel terug

  2. Tilly
    oktober 23, 2015 at 11:31 am

    Al was het maar voor een keer op de koffie kunnen gaan, trappetje op en kiekeboe, daar ben ik eventjes!
    Mooi stukje Kelly xxx

    • Kelly
      oktober 23, 2015 at 11:35 am

      Inderdaad! Xxx

  3. Dorothé
    oktober 23, 2015 at 4:42 pm

    Trots aan alle bewoners vertellend
    dat zijn onze kleindochters en hun vrienden (Kenneth en Jordy)
    ondertussen jullie steunend waar nodig.want ze zijn er voor jullie al zie je ze niet xxx

  4. Roy
    oktober 23, 2015 at 5:35 pm

    Kan het me helemaal voorstellen,
    Zoals jij het omschrijft. Ik geloof
    Zeker dat ze “op z’n minst” een
    Oogje in’t zeil houden. En trots zijn
    ze zeker!

    Heel mooi geschreven

    • Kelly
      oktober 23, 2015 at 9:21 pm

      ahh dankjewel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge